Nieuws

In de spotlight: Rudy Coddens

Team Vooruit

Tuesday 20

April 2021 14:39

Rudy Coddens is een ervaren rot in het vak. Al meer dan dertig jaar is hij een gevestigde waarde in de Gentse lokale politiek. Als OCMW-raadslid en schepen van Sociaal beleid, Armoedebestrijding, Gezondheid, Zorg, Seniorenbeleid en Financiën (en daarvoor ook van Onderwijs en Opvoeding) kent hij de problemen in de stad als geen ander. Een socialist pur sang die op lokaal niveau voor het verschil zorgt.

We vallen meteen met de deur in huis, hoe gaat het met jou?

Over het algemeen goed moet ik zeggen. Je voelt wel dat de lockdown doorweegt bij iedereen. Het vele ‘internetvergaderen’ vraagt extra energie en na een tijd mis je een ‘gewoon’ gesprek. Eigenlijk mag ik niet klagen. Ik kom namelijk nog veel buiten en heb een huis met een tuin. Veel mensen hebben het zwaarder dan ik.

Ik moet wel zeggen dat het op het werkvlak een heftig jaar was. Ik ben naast schepen van Armoedebestrijding en Gezondheid ook schepen van Financiën - net de bevoegdheden die het zwaarst onder druk staan door corona. Je wil zo goed mogelijk je werk doen omdat je van dichtbij ziet welke problemen er zijn. Ik ga niet liegen, dat hakt er soms echt in. Dan is het een kwestie van op tijd op de rem te staan en naar adem te happen. Ik zie de zorg voor de fysieke en psychische gezondheid van de mensen als één van de grootste uitdagingen in de toekomst. Ook de financiële gevolgen na corona zullen ongetwijfeld zeer zwaar zijn. Gelukkig lijkt iedereen zich daarvan meer dan ooit bewust.

Ik wist meteen: voor dié mensen wil ik op de barricaden gaan staan om te strijden voor gelijke rechten. Uiteindelijk heb ik die kans dan ook gekregen als schepen.

Op welke manieren probeer je om aan de stress te ontsnappen? 

Ik heb een mooie tuin waar ik graag in vertoef. Ik vind het heerlijk om mijn gras af te rijden, mijn bloemen in orde te houden en mijn moestuin te onderhouden. Daar geniet ik echt van. Daarnaast hou ik me graag bezig met sport. Ik ben uiteraard als echte Gentenaar supporter van de Buffalo’s maar ook andere sporten interesseren me. Ik volg het voetbal, wielrennen en atletiek – de Olympische Spelen, dat zijn voor mij hoogdagen. Zelf houd ik het tegenwoordig op fietsen en op onze nieuwe nationale sport: wandelen. In de vakanties probeer ik ook wel een aantal boeken te lezen, zeker misdaadboeken zoals die van Toni Coppers. 

‘Zorgzaamheid’ is een belangrijke eigenschap als je schepen bent van onder andere gezondheid. Is dat je sterkste eigenschap of zijn er nog andere?

Ik denk dat als je aan mensen zou vragen om mij te beschrijven, dat ‘zorgzaam’ altijd terugkomt. Ik ben verpleegkundige van opleiding. Voor mij begint zorgen bij echt luisteren naar mensen. Alleen zo kun je te weten komen of er iets scheelt. Ik geloof dat ik daar een goed oor voor heb.

Kijk, je kan het oneens zijn, maar je verlagen tot slagen onder de gordel, daar doe ik niet aan mee. Mijn vader zei altijd: doe niet met een ander wat je zelf niet graag hebt

Ik ben daarom blij dat ik altijd zogenaamde ‘mensgerichte bevoegdheden’ heb gehad. Als politicus is het sowieso belangrijk om dicht bij de mensen en bij het werkveld te staan. Ik heb gewerkt in een ziekenhuis en in de ouderenzorg. Ik ben ook directielid geweest. Dat ik zo ‘breed’ heb gewerkt, zorgt ervoor dat ik ook de verschillende frustraties begrijp. 

Heb je  die zorgzaamheid van thuis meegekregen? 

Jazeker, maar het is natuurlijk ook een keuze die je zelf maakt. Als jongere zat ik bij de vakantiewerking van SVV (Socialistische Vooruitziende Vrouwen) als monitor, in residentie ‘Morgenrood’ in Wenduine. Later begon ik dan aan mijn opleiding verpleegkunde. Die thema’s hebben mij altijd aangesproken. Ik ben ook samen met mijn vrouw mantelzorger voor mijn ouders. Zij zijn 85 en 83 jaar, wonen zelfstandig en ‘trekken hun plan’ maar zelf eten klaarmaken wordt steeds moeilijker. Mijn vrouw en ik helpen onder andere met hun administratie en maken drie keer per week eten. Om de beurt gaan we bij hen thuis om hen te helpen.

Waar komt jouw sociaal engagement vandaan?

Ik ben beginnen werken in de Volkskliniek, die ondertussen gefuseerd is met het nabije AZ Sint-Lucas. Daar heb ik veel armoede gezien: arme mensen gingen nu eenmaal naar de Volkskliniek want daar was de zorg betaalbaar.. Zoiets schudt je wel wakker. Ik wist meteen: voor dié mensen wil ik op de barricaden gaan staan om te strijden voor gelijke rechten. Uiteindelijk heb ik die kans dan ook gekregen als schepen.

Ook thuis zag ik sociale ongelijkheid. Want ook mijn ouders hebben het moeilijk gehad. Mijn vader heeft ooit eens een voorschot op zijn loon moeten vragen om nieuwe schoenen te kopen. Het strijden voor gelijkheid en gelijke kansen is altijd belangrijk geweest. En wij als socialisten hebben hier een belangrijke rol in te spelen. 

Socialisme steunt op de participatie van veel mensen. Dat is altijd zo geweest

Je wordt omschreven als een verzoenend persoon, zorgzaam. Zijn er ook mensen waar je niet mee door één deur kan? 

Neen. Er zijn mensen die er een ander standpunt op nahouden. Zelfs wanneer dat extreem van dat van jou verschilt, dan nog geloof ik dat je met elkaar moet kunnen praten. Soms gebeurt dat op een hevige manier, maar nooit haatdragend. Je kan altijd normaal tegen mensen doen. Kijk, je kan het oneens zijn, maar je verlagen tot slagen onder de gordel, daar doe ik niet aan mee. Mijn vader zei altijd: doe niet met een ander wat je zelf niet graag hebt. 

Is dat jouw levenswijze? 

Mijn slogan is eigenlijk “Eerst luisteren, dat is gemeentepolitiek’’.  Luisteren en er dan ook naar handelen, want aan alléén luisteren heeft niemand iets natuurlijk. Zo toon je dat je het verschil maakt en dat je mee vooruit denkt. Want dat is waar we voor staan, gebaseerd op solidariteit. Dat is voor mij heel belangrijk. 

We zijn nu een dikke maand Vooruit. Wat vind je van de naamsverandering en de verschuiving van een partij naar een beweging?

Ik  vind het een zeer dynamische naam. Hij is toekomstgericht met respect voor het verleden. Voor een Gentse socialist is het bovendien een heel belangrijk woord. Ik was en ben nog steeds ongelooflijk fan. Ook de verschuiving naar een beweging vind ik een goede zaak. Socialisme steunt op de participatie van veel mensen. Dat is altijd zo geweest. 

Welke evolutie heb jij in de politiek gezien de afgelopen jaren?

Toen ik voor de eerste keer op een lijst stond, was ik 28 jaar, ondertussen ben ik er 61.  Het is dus toch al even geleden dat ik startte als OCMW-raadslid. Ik heb een zeer grote evolutie gezien in de politiek in het algemeen, maar ook in de werking op lokaal niveau.

De snelheid van beslissen en uitvoeren is geweldig toegenomen. Daarnaast zie je ook grotere oppervlakkigheid. Mensen kunnen onmiddellijk hun mening geven op sociale media. Ze nemen minder de tijd om zich in te lezen of te informeren voordat ze een standpunt innemen. Het debat is minder diepgaand, zowel op straat als in de politieke arena. Gelukkig zijn er ook positieve aspecten aan sociale media. Ook iemand die al langer in de politiek zit moet daarmee aan de slag. Er was (en is) wel altijd één constante en dat is dat onze mandatarissen dicht bij de mensen staan. Dat onderscheidt ons van andere partijen. 

Vraag je jouw jonge collega’s om tips bij het gebruik van sociale media?

Ik geloof dat jong en oud elkaar beïnvloeden in de politiek. Je kan niet om de sociale media heen, je moet die volgens mij goed gebruiken én onderhouden. En toch: in Gent ervaren we dat jonge politici ook het belang inzien van fysieke aanwezigheid. Ook zij hebben nood aan lange, diepgaande gesprekken. Want bij gesprekken via Teams of Zoom mis je een aantal indrukken. Nabijheid blijft altijd belangrijk.

Je lijkt me een heel kalm persoon. Je bent niet snel ‘op je paard te krijgen’?

Het enige waar ik me echt ongelooflijk aan erger is eigenbelang. Er is misschien niet méér eigenbelang dan vroeger, het lijkt in elk geval meer zichtbaar door de sociale media. 

Soms krijg ik echt brutale mails en ik antwoord daar ook zoveel mogelijk op. Ik zeg dat dan ook, dat we zo niet met elkaar horen om te gaan. Ik krijg gelukkig ook positieve mails en berichten. Je mag absoluut een ander standpunt hebben dan ik, democratie leeft van verschil in zienswijze. Er moet altijd een zekere elementaire beleefdheid zijn. 

Er was (en is) wel altijd één constante en dat is dat onze mandatarissen dicht bij de mensen staan. Dat onderscheidt ons van andere partijen. 

Jij hebt een lange staat van dienst. Er zijn vast veel zaken waar je heel trots op bent? 

Klopt,  ik ben al sinds 1989 OCMW raadslid en sinds 2003 schepen. Als je ziet bij welke beslissingen en projecten ik mee ‘aan de kar heb getrokken’, dan ben ik inderdaad trots op wat we allemaal verwezenlijkt hebben. We hebben voor veel mensen en voor de samenleving veel verschil kunnen maken. In het bijzonder ben ik trots op die zaken waarvan je snel zag dat ze wel degelijk serieus impact hadden.  Een voorbeeld is dat er nu meer plaatsen zijn in zowel de kinderopvang als in de scholen, dat was toen een groot probleem. Daarnaast kwam er meer aandacht voor thuistaal in het onderwijs.

Heb je nog meer concrete voorbeelden waar je aan denkt?

Ik denk onmiddellijk aan de ‘Aanvullende Financiële Hulp’ die ons OCMW toekent aan mensen met een (te) laag inkomen, en de proactieve rechtentoekenning zodat mensen niet zelf moeten uitvissen welke premies en voordelen ze eigenlijk horen te krijgen. We hebben stevig verder geïnvesteerd in extra voorzieningen voor ouderen, zoals betaalbare assistentiewoningen en meer lokale dienstencentra. Het woonzorgcentrum Zuiderlicht bijvoorbeeld, dat eind 2017 openging, is een prachtige realisatie.

Én we deden grote investeringen in gezondheidszorg, er zijn nu onder andere een pak meer psychologen in dienst. Ook nu met de coronacrisis ben ik trots op hoe we de vaccinatiestrategie aanpakken.

Pas op, die pluimen horen uiteraard niet alleen op mijn hoed. Het is in de politiek zoals in het voetbal: alles is teamwerk en zonder sterk middenveld win je geen wedstrijden.

Wil je meer weten over Rudy Coddens? Volg hem via Facebook. 

Over de Auteur

Team Vooruit

Deel dit artikel met je vrienden. Een kleine moeite maakt een groot verschil.